W katedrze Slickhaven światło świec tańczyło na złoconych ornamentach, rzucając ciepły blask na surowe, kamienne ściany. Grand Bishop, spowity w bogato zdobione szaty, unosił dłoń nad pochylonymi głowami wiernych. Lecz jego błogosławieństwo nie było darem miłosierdzia – było przywilejem, za który należało zapłacić.

Monety cicho brzęczały na drewnianym blacie, gdy kolejni mieszkańcy kładli je przed nim w nadziei na boską łaskę. Im większa ofiara, tym dłuższa modlitwa. Tym cieplejszy uśmiech biskupa. Tym większa pewność, że ich prośby zostaną wysłuchane.

Ci, którzy nie mieli czym zapłacić, odchodzili w milczeniu, a ich modlitwy rozpraszały się w zimnym powietrzu katedry, pozostawione bez odpowiedzi.